شهید باباعلی کوهزادی

محل تولد: روستای پهندر

تاریخ تولد: 1346

تاریخ شهادت: 1367/3/4

شهید باباعلی کوهزادی در هفتم شهریور سال 1346 در روستای پهندر دودانگه در یک خانواده مذهبی دیده به جهان گشود. دوران ابتدایی و راهنمایی را در زادگاه اش پشت سر گذاشت. یک سال بعداز فوت پدر گرامیش مرحوم نورالله کوهزادی در سال 1365 بعنوان پاسدار وظیفه به هفت تپه اعزام شد. او از شروع خدمت وظیفه اش از همان دوران آموزشی تا شهادت در جبهه های نبرد حق علیه باطل بود. بسیاری از دوستان و همرزمان وی خبر از رشادت ها و دلاوری های وی در جبهه میدادند. وی در دوران پایانی خدمتش در منطقه شلمچه به دست نیروهای پلید صدام در تاریخ 4/3/1367 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان به مدت 5 سال در سرای کربلای ایران زمین مفقودالاثر بوده و سرانجام در تاریخ 4/12/1373 به زادگاهش برگردانده شد. شهید کوهزادی بقاء را در زود رفتن میدانست زندگی را از پایان آغاز کرد و از میان فصول رفتن فصل شکفتن را برگزید. او کبوتری بود که در خون غلتیدن را پرواز میدانست.

تقویم دفاع مقدس
  • 1365/5/1: عملیات قدس 4 منطقه جنوب شرق عماره عراق هورالهویزه
  • 1367/5/1: اشغال شهر گیلان غرب توسط ارتش متجاوز عراق
تصویر روز
سخن شهدا
  • شهید محمدابراهیم همت: با خداي خود پيمان بسته ام تا آخرين قطره خونم, در راه حفظ و حراست از اين انقلاب الهي يك آن آرام و قرار نگيرم. شب و روز بدون وقفه در راه اعتلاي كلمه الله و بسط فرهنگ اسلامي تلاش نمايم به همين سبب سلاح بر شانه گرفته و به جبهه هاي خون و حماسه روي آورده ام.
شعر روز
عشق بود و جبهه بود و جنگ بود
عرصه بر گُردان عاشق تنگ بود
هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد
مادری فرزند خود را هدیه کرد
در شبی که اشکمان چون رود شد
یک نفر از بین ما مفقود شد
آنکه که سر دارد به سامان می رسد
آنکه که جان دارد به جانان می رسد
دیده ام ، دستی به سوی ماه رفت
بی سر و جان تا لقاءالله رفت
زندگیمان در مسیر تیر بود
خاک جبهه ، خاک دامنگیر بود
آنکه خود را مرد میدان فرض کرد
آمد از این نقطه طی الارض کرد
هر که گِرد شعله چون پروانه است
پیکر صدپاره اش بر شانه است
تن به خاک و بوی یاسش می رسد
بوی باروت از لباسش می رسد
دشمن افکنهای بی نام و نشان
پوکه ی خونین شده تسبیحشان
کار هرکس نیست این دیوانگی
پیله وا می ماند از پروانگی
سایت های مرتبط