شهید حسین حمیدی

محل تولد: روستای میانا

تاریخ تولد: 1345

تاریخ شهادت: 1367/4/21

شهید حسین حمیدی در سال 1345 در روستای توریدار دیده به جهان گشود و پدر به علت علاقه شدید خانواده به اباعبدالله الحسین (ع) نام او را حسین نهاد. او از کودکی به همراه خانواده خود با معنویات مانوس بود از خصوصیات شهید که او را در بین دوستانش برتری می داد اخلاق نیکو و لبخند و گذشت و تواضع در برابر شدیدترین تنهای ها و غضب و خشم بوده است.
شهید وقتی که تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را به پایان رساند برای امرار معاش به شغل مکانیکی روی آورد و پس از چند سال کار و تلاش استادی ماهر شد با فرار رسیدن دوران مقدس سربازی در سال 1363 به خدمت اعزام شد او بعد از 27 ماه فعالیت در لباس مقدس سربازی در تاریخ 21/4/1367 در جبهه ابوقریب شربت شهادت نوشید. (روحش شاد)
فرازی از وصیت نامه شهید :
... و شما ای برادران عزیز این را بدانید که دنیا محل آزمایش است برای همه انسانها وشیطان نیز در کمین همه است تا شاید کسی را از انجام عمل خیری باز دارد. یکی از بزرگترین مراحل آزمایش ما جنگ تحمیلی است این جنگ به خوبی اهل عمل را از اهل شعار جدا می سازد. اگر امروز این جهاد بزرگ و دفاع مقدس را به هر امری مقدم ندانیم بدیهی است ضربه هایی که به اسلام وارد خواهد شد بسیار مهلک می باشد سکوت ما در مقابل آنها گناهی است نابخشودنی حال باید در این برهه از زمان خود را امتحان کنیم این یک امتحان الهی است و باید آنرا به نحو احسن انجام دهیم ...

تصویر روز
سخن شهدا
  • شهید محمدابراهیم همت: شهادت، زيباترين، بالنده ترين و نغزترين كلام در تاريخ بشريت است. شهادت بهترين و روشن ترين معني حقيقي توحيد است و تاريخ تشيع خونين ترين و گوياترين تابلو نمايانگر شكوه و عظمت شهيد است.
شعر روز
عشق بود و جبهه بود و جنگ بود
عرصه بر گُردان عاشق تنگ بود
هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد
مادری فرزند خود را هدیه کرد
در شبی که اشکمان چون رود شد
یک نفر از بین ما مفقود شد
آنکه که سر دارد به سامان می رسد
آنکه که جان دارد به جانان می رسد
دیده ام ، دستی به سوی ماه رفت
بی سر و جان تا لقاءالله رفت
زندگیمان در مسیر تیر بود
خاک جبهه ، خاک دامنگیر بود
آنکه خود را مرد میدان فرض کرد
آمد از این نقطه طی الارض کرد
هر که گِرد شعله چون پروانه است
پیکر صدپاره اش بر شانه است
تن به خاک و بوی یاسش می رسد
بوی باروت از لباسش می رسد
دشمن افکنهای بی نام و نشان
پوکه ی خونین شده تسبیحشان
کار هرکس نیست این دیوانگی
پیله وا می ماند از پروانگی
سایت های مرتبط