شهید علیرضا طالبی

محل تولد: روستای شلیمک


تاریخ شهادت: 1361/8/20

علیرضا فرزند محمدعلی که ملقب به محمود است از دامان خانواده ای مذهبی از خاندان ملا محمدابراهیم که واعظ و روحانی وارسته ای بود قدم به عرصه گیتی نهاد. اولین الفاظی که از صفحه دانش کتاب خوانده بود واژه های سبز قرآن بود که در محضر شیخ عبدالرحیم تلمذ نموده است. دوران تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش سپری و جهت ادامه تحصیل به شهر پل سفید عزیمت نمود. پس از پایان دوره راهنمایی در ساری در زمینه درس و ورزش روزگاری را سپری کرد تا اینکه با شروع جنگ تحمیلی لباس مقدس سربازی برتن پوشیده و به کرخه دیار سرداران سربدار رفت. در آخرین مرخصی خود میان جوانان روستا ایام سوگواری سالار شهیدان را به یاد ماندنی برگزار کرده بود و سرانجام در تاریخ 20/8/1361 هاله ای از تقدس با پیکری خونین بر روی دستان مردم روستا سرود سرافرازی خواند. روحش شاد
مقام معظم رهبری: شهیدان انقلاب اسلامی ایران هرگز فراموش شدنی نیستند.

تصویر روز
سخن شهدا
  • شهید حسن عباس زاده (روستای جورجاده): ای خواهرم بدان اگر روزی حجابت را فراموش کنی همان موقع خون شهدا پایمال خواهد گشت.
شعر روز
عشق بود و جبهه بود و جنگ بود
عرصه بر گُردان عاشق تنگ بود
هر که تنها بر سلاحش تکیه کرد
مادری فرزند خود را هدیه کرد
در شبی که اشکمان چون رود شد
یک نفر از بین ما مفقود شد
آنکه که سر دارد به سامان می رسد
آنکه که جان دارد به جانان می رسد
دیده ام ، دستی به سوی ماه رفت
بی سر و جان تا لقاءالله رفت
زندگیمان در مسیر تیر بود
خاک جبهه ، خاک دامنگیر بود
آنکه خود را مرد میدان فرض کرد
آمد از این نقطه طی الارض کرد
هر که گِرد شعله چون پروانه است
پیکر صدپاره اش بر شانه است
تن به خاک و بوی یاسش می رسد
بوی باروت از لباسش می رسد
دشمن افکنهای بی نام و نشان
پوکه ی خونین شده تسبیحشان
کار هرکس نیست این دیوانگی
پیله وا می ماند از پروانگی
سایت های مرتبط